Clcik to enlarge

आरोग्यमं धनसंपदा - Effortless weightloss by Dr. Jagannth Dixit

डॉ. जगन्नाथ दीक्षित यांचं 'Effortless Weight Loss and Diabetes Management' वरचं व्याख्यान शुक्रवारी महाराष्ट्र मंडळ ऑफ डेट्रॉईटने (MMD), इंडिया लीग ऑफ अमेरिका (ILA) च्या सहकार्याने आयोजित केलं होतं आणि त्याला डेट्रॉईटवासियांनी तुडुंब प्रतिसाद दिला!
डॉ. दीक्षित आणि त्यांचं 'दीक्षित डायट' हे खरं तर आज घराघरांत पोहोचलेलं आहे. फक्त महाराष्ट्रातच नाही, तर संपूर्ण भारतात आणि इतर देशांतही या 'दीक्षित डायट' ला प्रसिद्धी मिळत आहे. आज डॉ. दीक्षित हे जणू एक सेलिब्रिटीच झाले आहेत आणि म्हणूनच YouTube वर त्यांची सगळी भाषणं उपलब्ध असूनही डॉ. दीक्षितांना भेटायला, त्यांचं बोलणं ऐकायला, त्यांना प्रश्न विचारायला लोकांनी गर्दी केली होती.
"दिवसांतून फक्त २ वेळा जेवा आणि एकदा जेवायला सुरुवात केली की ते जेवण ५५ मिनिटांत संपवा." - दीक्षित डायटचं इतकं साधं सूत्र आहे. पूर्वीच्या काळी आपल्या पूर्वजांच्या आहाराची पद्धत अशीच असायची. आज-काल फास्ट फूडच्या जमान्यात आपण अरबट-चरबट खायला लागलोय, भूक नसेल तेव्हा खायला लागलोय आणि त्यामुळे आपल्या आरोग्यावर आपण परिणाम करून घेतलाय. दीक्षित डायटचं सूत्र सांगताना डॉ. दीक्षितांनी त्यामागचं शास्त्र अगदी सोप्या शब्दांत सांगितलं. डॉ. दीक्षितांनी अनेक प्रयोग करून या विषयावर शोधनिबंध प्रकाशित केले आहेत. आज जगभरातल्या हजारो लोकांना दीक्षित डायटचा फायदा होत आहे.
डॉ. दीक्षितांच्या खुमासदार शैलीमुळे २ तास कसे गेले कळलं देखील नाही. प्रसिद्ध माणसाचा साधेपणा लवकर भावतो. डॉ. दीक्षितांच्या बाबतीत अगदी तसंच झालं! 'लठ्ठपणा आणि मधुमेहाला लढा द्यायचा आणि लोकांना फिट बनवायचं' या ध्येयाने डॉ. दीक्षित हे डायट जनसामान्यांपर्यंत पोहोचवायचं कार्य करतात. या सगळ्यासाठी ते एक पैसाही घेत नाहीत. आणि म्हणूनच ते एक समाजकार्य आहे. डॉ. दीक्षितांच्या या लढ्यात अनेक स्वयंसेवक सामील आहेत. त्यात अनेक डॉक्टरदेखील आहेत. BMM २०१९ च्या अधिवेशनानंतर डॉ. दीक्षित अमेरीकेत २३ ठिकाणी हे व्याख्यान अगदी विनामूल्य देणार आहेत! या समाजकार्यात खारीचा वाटा उचलावा म्हणून MMD ने सगळ्या मेंबर्स आणि नॉन- मेंबर्ससाठी हा कार्यक्रम अगदी विनामूल्य ठेवला होता. हॉलचं भाडं, स्नॅक्स, प्रवास खर्च आणि इतर आर्थिक भार आपल्या मंडळाने ILA च्या सहकार्याने उचलला.
डॉ. दीक्षितांच्या व्याख्यानानंतर डेट्रॉईटकर चांगलेच प्रेरित झाले आहेत. एक व्हॉट्सऍप ग्रुप तयार करण्यात आला असून त्यावर डायट करताना एकमेकांना मदत करण्याचा प्रयत्न केला जाणार आहे. पुढच्या वर्षभरात सगळे डेट्रॉईटकर मिळून ३०० पाऊंड वजन कमी करू शकले तर आपलं कौतुक सांगायला आपण डॉ. दीक्षितांना परत डेट्रॉईटला बोलवू!
एकंदर डॉ.दीक्षित डेट्रॉईटकरांना खूप आवडले. शेवटी काय, मराठी माणूस 'दीक्षित' आडनाव असलेल्या व्यक्तींच्या प्रेमात असतोच. सुज्ञास अधिक सांगण्याची गरज नाही!

सुशांत खोपकर


Clcik to enlarge

रसिका तुझ्याचसाठी: तू माझा सांगाती

दरवेळेस 'हटके'च प्रोग्रॅम्स द्यायचे; या ध्यासाने प्रेरित झालेल्या 'रसिका'च्या टीमने 'Industrial Design' या जीवक बडवेच्या भौतिक प्रगती विषयक लेक्चर नंतर चक्क 'तू माझा सांगाती' सारख्या अध्यात्मिक प्रगतीच्या विषयावर देवदत्त कुलकर्णी याचं ज्ञानेश्वरीचं निरूपण आयोजलं होतं.
'मदर्स डे' चा दिवस या कार्यक्रमासाठी निवडून, त्यादिवशी ज्ञानेश्वर 'माऊली' यांच्या कार्याचं विवेचन सादर करून टीमने एक वेगळंच औचित्य साधलं होतं.
वीस वर्षांहून अधिक ज्ञानेश्वरीचा अभ्यास असलेल्या आणि त्यावरील व्याख्यानांची सवय असलेल्या देवदत्तने प्रवचनाची सुरुवात गीतेच्या नवव्या अध्यायातील दाखल्यांनी केली.
अनन्याश्र्चिन्तयन्तो मां ये जनाः पर्युपासते | तेषां नित्याभियुक्तानां योगक्षेमं वहाम्यहम् ||
भगवंताप्रती अनन्यभक्ती व संपूर्ण शरणभाव ठेऊन, आपण केवळ निमित्तमात्र होऊन सर्व कर्म भगवंतास अर्पण करणाऱ्यांस, स्वर्गाच्याही पलीकडे असलेले जन्म-मृत्यूच्या फेऱ्यांतून सोडवण्याचे भगवंतांचे वचन.
महाराष्ट्रातील वारकरी संप्रदाय आणि त्यांचे अतुलनीय कार्य. रोजच्या जीवनातील अनुभव, भगवदभक्तीत हातून नकळत होणाऱ्या चुका आणि तरीसुद्धा सदैव 'सांगाती' राहून भक्तांना सांभाळून घेण्याचे भगवंतांनी दिलेले वचन या व अशा अनेक विषयांना अतिशय रसाळपणे स्पर्श करत कार्यक्रम चालला होता.
गणितासारख्या विषयांत (जिथे दोन अधिक दोन चारच असतात) डॉक्टर असलेल्या देवदत्त सारखा माणूस जेंव्हा भगवंत, श्रद्धा, अनन्यभक्ती असं व्यावहारिक बेरजा-वजाबाकीच्या पलीकडलं बोलायला लागतो, तेंव्हा त्या शब्दांना निश्चितच वजन येतं.
दीड तासासाठी बेतलेला हा कार्यक्रम दोन तास होऊन गेले तरी चालूच होता; आणि तरीही श्रोते जांभया न देता तन्मयतेने श्रवण करत होते.
हा कार्यक्रम अधिक प्रवाही, अर्थवाही होण्यासाठी ज्ञानेश्वरीच्या काही वेचक ओव्या निवडून, त्याचं सुरेल सादरीकरण मृणालिनी आणि अनिल अर्काटकर यांनी करून कार्यक्रम वेगळ्याच उंचीवर नेऊन ठेवला
उपस्थित रसिकांसाठी विठोबाच्या बरोबरीने बटाटे-पोहे (मंजिरी जोशी), मोहनथाळ (दीपा इंगळे) आणि चहा-कॉफी अशी पोटोबाचीही सोय, 'रसिका' टीमने चोख ठेवली होती.

संजय मेहेंदळे


Clcik to enlarge

Ping-Pong tournament review

टकॉक, टक, टकॉक, टक, टकॉक, टक.... प्रॅक्टिस सेशनमधे सोहम, रायन, आयन, जो यांच्या रॅलीज चालल्या होत्या....आणि बघणारे लोक पापणीही न लववता विस्फारलेल्या डोळ्यांनी त्यांचा खेळ पाहत होते.....

MMD 2019 च्या टेबल टेनिस टुर्नामेंटसाठी हा खेळ चालला होता. RSVP केलेल्या चाळीस-पंचेचाळीस लोकांपैकी, आयत्या वेळेस न येऊ शकलेले काही लोक वगळले; तरीही चाळीसएक लोक या स्पर्धेसाठी जमले होते. मंडळाचे सभासद नसलेलेसुद्धा काही लोक (पैसे भरून) आवर्जून खेळात सहभागी झाले होते. पूर्वी कधीतरी खेळलेले, नव्याने खेळायला सुरवात केलेले, नेहमी खेळणारे अशा सर्व प्रकारच्या स्पर्धकांमुळे स्पर्धेसाठी 'ड्रॉज' पाडण्याचं काम जय मुंज (प्रोगॅम मॅनेजर) आणि DD (धनंजय देशमुख) यांच्यासाठी थोडं challenging झालं होतं. बेलसरे (सिनिअर), आनंद आणि दीप्ती शारंगपाणी (आनंद तर जयच्या बरोबरीने प्रोग्रॅम मॅनेजर होते), अभय मेहेंदळे यांचा स्पर्धेतला उत्साही सहभाग 'सिनिअर' शब्दाला लाजवणारा असा होता. स्पर्धकांसाठी light snacks म्हणून सामोसे ठेवले होते ; आणि मंडळाच्या परंपरेला अनुसरून चहा अर्थात होताच.

'मदर्स डे' चा दिवस या कार्यक्रमासाठी निवडून, त्यादिवशी ज्ञानेश्वर 'माऊली' यांच्या कार्याचं विवेचन सादर करून टीमने एक वेगळंच औचित्य साधलं होतं.

जुना चॅम्प सचिन बिडकर डेट्रॉईटमधून बाहेर पडल्यामुळे अर्थातच नव्हता, त्याची उणीव जाणवली; तसाच अचानक उद्धभवलेल्या आजारपणामुळे आशिष कोटणीस स्पर्धेत सहभागी होऊ शकला नाही, त्याचीही! पण सोहमने विजेतेपदाची ट्रॉफी घरी येईलच याची पुरेपूर काळजी घेतली. मराठी वृत्तपत्रांतून येणाऱ्या टिपिकल शीर्षकांच्या भाषेत - 'एकेरी आणि दुहेरी विजेतेपदाचा मुकुट' सोहमने पटकावला. विजेतेपदापर्यंत पोहचू शकले नाहीत तरी सुनील केळकर, सिद्धार्थ सुळे, श्रद्धा कुलकर्णी यांचाही खेळ लक्षवेधी असाच झाला.

जय मुंजने कॅरम टुर्नामेंट इतकंच यशस्वी नियोजन टेबल टेनिस टुर्नामेंटचंही केलं. नियोजित वेळेप्रमाणे एक वाजता सुरु झालेल्या स्पर्धा वेळेत चार वाजता संपल्या. स्पर्धेचे विजेते सोहम कोटणीस (एकेरी विजेता), रायन (एकेरी उपविजेता), सोहम कोटणीस आणि आयन बन्सल (दुहेरी विजेते), रायन आणि जो (दुहेरी उपविजेते) यांना MMD प्रेसिडेंट भारती मेहेंदळे आणि आनंद शारंगपाणी यांनी महाराष्ट्र मंडळाच्या विजेते आणि उपविजेते पदांची स्मृतिचिन्हे भेट दिली.

संजय मेहेंदळे

Clcik to enlarge

Amar Photo Studio review

मराठी लोकांबद्दल (कु)चेष्टेत असं म्हणतात, २ मराठी माणसं एकत्र आली, त्यांनी ३ नाटकं केली, त्यातलं १ स्टेजवर घडलं. अहो पण स्टेजवरचं नाटक कसं दणक्यात झालं बघा! एकदम casually... तरीही खोल!

मला नाटकाविषयी काहीही माहिती नव्हती. जिथे तिथे एका डोळ्याला बोटांचा चष्मा लावलेल्या लोकांचे फोटो पाहून खरंतर वैताग आला होता. पण पडदा उघडला आणि पहिल्या दृश्यातच मी ते सर्व विसरून सरसावून बसले. मोजकं नेपथ्य, रंगमंचावर सामानाची गर्दी नाही पण तरीही जबरदस्त वातावरण निर्मिती! आणि मग संवादाची फेक अशी सुरु झाली की टेबलटेनिसचा (किंवा बॅडमिन्टन) रंगलेला सामना बघावा तसं, बोल वाक्य की हाणला टोला! प्रेक्षकांमधून सतत हास्याचे फवारे उडत होते. विनोदी नाटक सादर करणं कठीण असतं, थिल्लर किंवा उथळ होण्याचा धोका असतो; APS मंडळींनी तो सहजी टाळला. म्हंटलं तर हसतखेळत जीवन सकारात्मक होण्याचा एक महामंत्र दिला पण कुठेही धडेबाजी वाटली नाही.

किती बोलायचं याचबरोबर किती बोलायचं नाही हे भान ह्या पात्रांनी ठेवल्याने आम्ही शब्दबंबाळ तर झालो नाहीच, शिवाय मोजकीच पात्रं असल्याने 'पात्रबंबाळ'देखील नाही. कविता, नाच गाणी हे सर्व वृत्त -छंद- ताल - ठेका जमवून बसलं!

आपल्या identity चा प्रवास सरळसोट कधीच होत नाही, गाडी कधी आडनिडी वाट धरते, तर कधी नागमोडी वळण घेते, तर कधी अडकते, मग reverse घ्यावी लागते.... उज्ज्वल भविष्यकाळ होण्यासाठी भूतकाळातील काही अप्रिय गोष्टींना तोंड द्यावं लागतं, मग तो भूतकाळ आपला असू दे किंवा .... ते नाही सांगत आता, बघाच तुम्ही नाटक.

नाट्यगृहात वय वर्षे १२ ते ८२ वयाचे तब्बल ५२० (अमेरिकेतील उच्चांक!) प्रेक्षक होते. या सर्वांना खुश करणारं नाटक लिहिणं अवघड आहे, बुफ्फे असला तर पोट भरतं पण मेजवानीचं समाधान मिळत नाही... तरीही कथानकात सर्वांना आवडेल, भावेल आणि खूण पटेल असं काहीतरी विशेष होतं. नाटकातल्या विनोदाची धाटणीही वेगळी होती, शाब्दिक कोट्या, वेडेवाकडे (फाजील!) अंगविक्षेप यांच्याशिवाय संवाद विनोदी होऊ शकतो; हे इतक्या सहजी जाणवलं. ‘The play’s the thing’ हे शेक्सपिअर म्हणाला खरं पण अमर फोटो स्टुडिओ नाटक पाहता तर 'The timing’s the thing’ म्हणता! भूमिका वठवणे म्हणजे 'परकायाप्रवेश' करावा लागतो पण तो किती प्रकारे करायचा आणि प्रवेश करून बाहेर कसं यायचं याचं APS अत्यंत मार्मिक उदाहरण आहे.

फोटो स्टुडिओबरोबर कलाकारांचही नाव ‘अमर’ होईल असं नाटक होतं. नाटक यशस्वी करणं म्हणजे जगन्नाथाचा रथ ओढणं! आणि हा रथ सर्वांनी ‘जोर लगाके’ ओढला, कलाकार, दिग्दर्शक, संगीतकार, आणि नाटककार… इतकंच काय तर रंगमंचामागचे कलाकार म्हणजे आमची logistics team यांनी देखील .

आपण मराठी माणसं जितकी नाटकप्रेमी तितकीच चहावेडी, सर्व प्रेक्षकांच्या गरजा लक्षात घेऊन मध्यंतरात वेळीच चहा पुरवणाऱ्या ‘चहाचमू’चे अभिनंदन! सोबत बटाटेवडे होतेच, आता सुख सुख म्हणजे तरी आणखी काय असतं?

​ज्योत्स्ना दिवाडकर

Sponsors
Lakeshore Global
Dhake Industries
Thanedar Foundation
ShilpEntertainment
Taal Academy

MMD supports
ILA
Miindia
MaiFamily
Miindia
If you want to subscribe for MMD mass email, send email to mmofdetroit@mmdet.org with subject "Subscribe"
To unsubscribe from this group and stop receiving emails send an email to mmofdetroit@mmdet.org with subject "Unsubscribe"
© Maharashtra Mandal of Detroit. Send your feedback to admin@mmdet.org